ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و چهل و سوم :
هوای اتاق خوش از عطر وانیل رامی، نفس گرفت و بی‌صدا که قدم‌قدم نزدیکش شد، با ایستادن پشت سرش ظرف را روی میز گذاشت که نگاهش به باندانایی زیر دست رامی برخورد کرد. دستش را به لبه‌ی میز تکیه داد و مردمک سمت نیم‌رخ رامی کشید، نفس از عطر خوش موهای پریشان او گرفت و لبخند رنگ باخته‌اش باز رنگ گرفته از موج ریزی که به دسته‌دسته موهای مشکی او افتاده بود، گوش به صوت نفس‌هایش سپرد و همین کافی بود ک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطمه زهرا
0مهدیار جان ازت خوشم نمیاد،ولی اون دیالوگت درباره ی بامداد جالب بود👈👉بانو هم حس میکنم خیلی خوب شده الان...وای همه ی شخصیتا یه علاقه ی افراطی به رامی دارن که بخاطرش از یه چیزی بگذرن
۷ ماه پیشنیا
2وای من چقدر اینارو دوست دارم هر پارت رامیار رو دو سه بار میخونم
۸ ماه پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
اینا قشنگیشون رو تا آخر به رخ ما میکشن^^
۸ ماه پیشنیا
1مهدیه هرکیو میخوای بکش هر زوجیو میخوای جدا کن هرکیو میخوای زجر بده ولی کاری به این دوتا نداشته باش اینارو بهم برسون
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
فعلا خاطرت از این دوتا جمع، انقدر بهم وصلن مگه میشه جداشون کرد؟ خوب باهاشون از رمان لذت ببر^^
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0بامدادم گناه داره اخه😭